De laatste dagen zijn aardige verwen dagen geweest en heb ik weer heerlijk en uitgebreid van het zonnetje kunnen genieten. Het boek van Geert is vlot leesbaar en ik ben er absoluut van overtuigd dat het me geen enkele moeite zal kosten straks de recensie te schrijven. Het is voor mij weer het juiste boek, op het juiste moment en ik kon me bij een bepaalde passage ook niet aan de indruk onttrekken dat hij informatie aan één van de boeken van Laurence Gardner onttrokken had. Eén blik op de (overigens indrukwekkende) literatuurlijst bevestigde dat vermoeden. Laurence Gardner is de schrijver van dat langdradige, saaie boek over Maria Magdalena, waar ik het al eerder over had en Geert ziet kans de informatie van talloze pagina’s op begrijpelijke wijze in nog geen half blad samen te pakken. Handig hoor!
Overigens weet Geert een aardig licht te schijnen op de wijze waarop in de tijd waarin het boek zich afspeelt, de vrije manier van denken in gevaar gebracht wordt door bepaalde dogmatiek. Alles wat daarbij niet in het wereldbeeld paste zou verboden worden. Er werd nog even gerefereerd aan het feit dat grote denkers als Copernicus, Giordano Bruno, Gallileo Galilei in hun tijd ook al belachelijk gemaakt werden. Daarbij word niet voor niets gezegd : Mens ken uw geschiedenis!
Tjee, ik weet dat ik het al eerder gemeld heb, maar er is in al die eeuwen inderdaad echt niets veranderd. Belangenverstrengeling, intolerantie en onbegrip is nog steeds de meetlat waarlangs anderen afgemeten worden. Je zou kunnen zeggen dat de doodstraf tegenwoordig is afgeschaft, maar aan de manier waarop ik bij mijn streven naar gezondheid belemmerd word is zelfs dát niet helemaal waar. Afijn, in ieder geval ben ik in goed gezelschap.
In ieder geval ben ik vrijdag, nadat het zonnetje weggezakt was, weer even gelijkgestemde zielen op gaan zoeken. Ik heb bij het NGC een fijn gesprek gehad met een Engelstalig Hindoestaans vrouwtje. Het arme mens heeft in 2003 de diagnose borstkanker gekregen en na een lange lijdensweg van diverse operaties, chemo’s en talloze bestralingen is de kanker nu uitgezaaid teruggekomen en heeft ze de term ‘uitbehandeld’ opgeplakt gekregen. Sinds enkele weken komt ze op vrijdag naar Holland voor een dag therapie en naar eigen zeggen is de pijn nu fors verminderd en kan ze weer dingen doen die eerder door heftige pijnen eerder niet mogelijk meer leken. Haar man was in eerste instantie sceptisch, maar heeft haar wens gerespecteerd, haar meerdere malen begeleid, en is nu blij dat hij zijn vrouw zodanig op ziet knappen, vertelde ze me.
Ik vind het een lief en ontzettend spiritueel mensje en fijn gezelschap. Ze beseft terdege dat kans op (volledige) genezing in dit stadium erg veel gevraagd is, maar ze is al blij met deze toevoeging van kwaliteit van leven. Voor haar wegen zelfs de nadelen van de vliegreis op tegen deze duidelijke voordelen en ze maakt er meteen maar een gezellig, relaxed dagje uit van waarbij ze zich tegenwoordig afwisselend laat begeleiden door vrienden of door haar dochter, die destijds de informatie voor haar heeft opgeduikeld.
Ik heb meerdere mensen meegemaakt die pas in het stadium ‘uitbehandeld’ op komen dagen, kwaliteit van leven aan hun ziekteproces toevoegen en zich dan vertwijfeld afvragen waarom ze niet eerder op de hoogte waren van deze behandelmethode. Ook maken ze de vergissing te denken dat andere mensen dit met beide handen aan zouden grijpen, zodra ze er lucht van zouden krijgen, maar de ervaring wijst uit dat niets minder waar is. Het zal toch echt wel in je ervaringswereld moeten passen en gezien de intolerante reacties op bepaalde fora is echt niet iedereen er rijp voor om op een pijnlozere wijze met ziekte om te gaan. Eén van de bezoekers van dit centrum dacht haar ervaring (een tumor van 10 cm die verdwenen was) op een borstkankerforum te moeten delen in de hoop anderen daar mee te kunnen helpen. Ze werd uitgemaakt voor oplichtster en al wat nog meer onwenselijk is. Wat dat betreft is er ook nog steeds niets veranderd.
Ik prijs me in ieder geval extra gelukkig dat mij de weg meteen al gewezen is. Ik vind het jammer dat sommige mensen het op den duur toch niet redden, aangezien er inmiddels al (te) grote schade aan het lichaam aangericht is en de minste geringste tegenslag vaak fataal kan zijn. De valkuil is dan ook dat er, zodra men wat op gaat knappen, vaak meteen teveel hooi op de vork genomen wordt. Overigens een valkuil waar ik ook al menig maal ‘ingetrapt’ ben, maar tegenwoordig gaat het me goed af om naar mijn lichaam te luisteren en de boel niet te forceren. Ik weet het, ook ik heb geen enkele garanties en niemand weet wat de toekomst brengt, maar voorlopig staan we op 10 maanden pure winst….en daar doe ik het voorlopig voor!
Voor mensen die er voor open staan (of zich geroepen voelen brieven te schrijven) de therapie waar ik het hier over heb is een andere vorm van resonantie: NGC-energyhealing
