Het principe van bioresontantie het achterhalen van de werkelijke oorzaken van de ziekte, en deze vervolgens doeltreffend te behandelen in combinatie met de eigen therapeutische middelen van de patiënt. Een complementaire therapie dus. Na de vraag “Ik weet niet of je het gek vindt”, met “ik vind niks gek”, te beantwoorden heeft M* tijdens de behandeling voor mij een op maat geschreven chippie gemaakt, dat ik twee tot drie weken op mijn buik geplakt houd. Het kwam voor mij ook niet helemaal als iets nieuws uit de lucht vallen aangezien onze vriend, die zelf ook veel baat zegt te hebben bij deze vorm van therapie en waarvan ik het adres gekregen heb, mij al had laten zien dat hij met zo’n ding op zijn buik rondrijdt. Rondrijdt, want onze vriend (eigenlijk een levenslange vriend van mijn man, die hem nog lopend heeft meegemaakt) is aan een rolstoel gebonden. Toch is het één van de meest positieve figuren die ik ooit heb meegemaakt en zijn positieve manier van omgaan met zijn handicap heeft er zelfs toe geleid dat hij als opa-oppas van het jaar in een veelgelezen magazine heeft gestaan (Bij wijze van spreken dus).
Afijn, het chippie zit dus vanaf verleden week op mijn buik geplakt. Zoals ik verleden week al aangaf werd als voornaamste aandachtspunt op dat moment mijn rug. Voor de waarheidsgetrouwen onder ons:”Je zwakke punt is op dit moment de wervelkolom….” Op dat moment had ik absoluut geen last van mijn rug, maar wel een metaalsmaak in de mond, die een aardige verklaring vormde voor de belasting met zware metalen, die werd gemeten. Tijdens de behandeling met het BICOM-apparaat (Overigens draagt het apparaat inderdaad de naam BICOM, in plaats van BIOCOM. Maar goed dat ik het niet zo nauw neem met de waarheid, en dat deze verkeerde benaming geen invloed heeft op de werking van het apparaat) werd ik behandeld met bepaalde frequenties.
Door de gerichte behandeling van de oorzaak en niet het symptoom, ondersteund door de werking van het chippie, ofwel chipmodule, zoals deze officieel genoemd wordt. “Deze chip werkt als een geïndividualiseerd medicijn en vervangt daarbij in de meeste gevallen de BICOM olie en mineralen”. Overigens heb ik deze ‘wijsheid’ niet van mezelf, maar het hele verhaal is terug te vinden op http://www.bioresonantie.nl. De reden waarom ik deze informatie opgezocht heb, is om volledig antwoord te geven op de vraag van mijn man “wat doet dat ding eigenlijk”. Tja, ik wist dat het “op mijn lijf geschreven” was, of in dit geval “geplakt”, zoals mijn man lachend constateerde. Zover was ik al, maar bijkomende informatie was meteen weer een mooie aanvulling voor de web-log, nietwaar? Of we daar blij mee moeten zijn, mag ieder voor zich uitmaken…
Overigens heb ik al jaren lang last van mijn rug, meestal een teken van overbelasting, en heeft de reguliere geneeskunde hier nooit een afdoende oplossing voor kunnen vinden. Ik vertelde M* tijdens het consult dat ik dit probleem met de behandelingen bij het NGC reeds leken opgelost te zijn. en de genezing plaats te laten vinden. Of het nu komt door de extra energie die naar de wervelkolom gestuurd is, of door verbeeldingskracht, de afgelopen week heb ik de belasting op mijn rug wel gevoeld. Ik hoorde van mijn man dat de verbeeldingskracht van anderen een verklaring gevonden hadden die op zijn zachtst gezegd uit een ziek brein voort moet komen (misschien toch een bijwerking van bepaalde medicijnen?) maar voorlopig houd ik het er maar op dat er genezing plaats vindt.
Hoe dan ook: voor mij is deze tijdelijke overbelasting altijd een signaal en reden om wat meer rust te nemen. Toen ik gisteren een uitgebreid ontspannen bad wilde nemen, gevolgd door een liefdevolle massage van mijn hubbie, heb ik de chip tijdelijk verwijderd. De verdere avond werd de belasting wat minder voelbaar en nadat ik de chip weer opgeplakt heb, werd het weer wat sterker. Ik had me voorgenomen daarom de dag lekker met een goed boek in mijn bed door te brengen. Ik ging even naar beneden om mijn middeltjes in te nemen en zag dat het zonnetje volop scheen. “28 graden in de zon”, zei H*, zodat ik besloot mijn plan aan te passen en me heerlijk in mijn ligstoel geïnstalleerd heb.
Het nieuwste boek van Geert Kimpen waar ik in begonnen ben bleek meteen al een bron van inspiratie en ik heb afwisselend liggen lezen en dutten en terwijl mijn lichaam alle rust nam dat het nodig schijnt te hebben, werkte mijn brein op volle toeren. Ik heb genoten tot het zonnetje niet meer boven het dak uitkwam en nee, ik ben niet bang voor huidkanker. Waarschuwingen tegen de zon in verband met het risico op huidkanker is weer zo’n item waarmee de mensen zo bang worden gemaakt, dat ze uit angst vergeten te leven. Alsof het werkelijk mogelijk is het lot te snel af te zijn…
Een lekker zonnetje wordt door mij altijd verwelkomd (gratis vitamientjes D opbouwen, dus dat scheelt ook weer wat slikwerk) en ik laat me niet weerhouden door opgelegde angstvisioenen om te genieten van datgene wat de natuur mij zo overvloedig schenkt. En dat was veel vandaag: buiten dit heerlijke zonnetje de ontdekking van een ware vliegenzwam in onze eigen kleine tuintje (weer een verhaal apart…of een apart verhaal) en een vlinder die terloops op mijn schouder neerstreek. Aan de ene kant jammer dat ik kanker heb moeten krijgen voordat ik kon beseffen dat het leven zoveel te bieden heeft, maar aan de andere kant heeft het me geleerd van kleine dingen te genieten…
Om op de energie van het boek van Geert voort te borduren: ik kwam al hersenspinnend in vanuit mijn luie stoel tot Willeke’s relativiteitstheorie. Alles is relatief, en niet alleen de waarheid. Mijn lieve kleindochter heeft mij tijdens haar gruwelijke ziekte laten zien hoe iemand, die het slechtste toebedeeld krijgt, met de meest alledaagse materialen en hevige pijnen volop haar creativiteit kan ontplooien. Ons scheppend vermogen wordt slechts beperkt door het gebrek aan fantasie en door haar lijden namen wij de tijd om daar naar te kijken….
Wat zou de wereld een fijne plek zijn als wij er ons zonder lijden toe konden zetten te zijn als een kind….zodat we allemaal het Koninkrijk God’s binnen kunnen gaan en een hemel op aarde zouden kunnen scheppen. Tja, wat is wijsheid?
O ja, mijn rugpijn...vrijwel verdwenen...
