Vandaag was er geen reden om mijn afspraak niet na te komen en na een rustige voorbereiding, een heerlijk ontspannen badje o.a., ben ik op de fiets naar M* gereden (jaja, weer een Mmetje) voor een meting met het BioCom apparaat. Ik had vooraf een lijst in moeten vullen en opsturen wat het consult efficiënter maakte. Ik hoefde gelukkig niet terug te komen op de verschillende ziektebeelden uit het verleden en we konden vrijwel direct beginnen met doormeten. Eerst werd ik getest op de algehele lichamelijke toestand en het grootste aandachtspunt was merkwaardig genoeg niet mijn tumor maar mijn rug.
In de rug scheen een blokkade te zitten, die (en ook dat was uit te meten) zijn oorsprong had in een reactie op metalen. Iets wat mij helemaal niet verbaasde, gezien de metaalsmaak die ik sinds een week of twee regelmatig gewaar word en waardoor mijn eten niet altijd meer smaakt. Eigenlijk viel dit fenomeen vrijwel samen met het tijdstip dat ik het Hemi-Syncen ben gaan onderzoeken, maar waarschijnlijk berust dit op toeval. Gelukkig werd mij verteld dat “dit niet inhield dat ik er een probleem bij had”, want wanneer er met deze Biocom meting iets gevonden wordt is er in de regel ook iets aan te doen.
Naast het feit van de metaalsmaak, had ik onlangs al geconstateerd dat mijn vullingen zwarte van kleur waren geworden, wat kon wijzen op een aantasting door citroenzuur. Ook niet verwonderlijk aangezien ik daar iedere avond mijn MMS mee aanmaak. In feite wees de meting als grootste ‘probleem’ op metaalvergiftiging, wat terug te brengen is op dat lekkere amalgaan wat door de (meeste) tandartsen (nog steeds) gebruikt wordt. Overigens is deze metaalbelasting met hetzelfde apparaat te behandelen en werd mij geadviseerd ter ondersteuning Chlorella te gaan gebruiken, wat de metalen aan zich bindt zodat ze niet in het lichaam blijven rondhangen (en hun vernietigende werking doen). Overigens was ik al op de hoogte van het bestaan en de werking van Chlorella, aangezien ik deze meerdere malen tegen gekomen ben toen ik op zoek was naar informatie over Spirulina, die ik inneem ter ondersteuning van het Hemi-Syncen.
Als tweede, maar niet alarmerend, werd er een allergie geconstateerd. Ook geen echte verrassing, want mijn eczeem was het tweede aandachtspunt en voor mij zelfs één van de redenen waarom ik deze meting had aangevraagd. Dat er een allergie zat was mij al lang bekend, maar na een slordige 47 jaar is er nog nooit een duidelijke oorzaak vastgesteld (over slordig gesproken). De allergie bleek dus een reactie op gluten aan te geven. Zo, is dat ook weer ff duidelijk. Ook niet helemaal verbazingwekkend overigens, aangezien ik al had geconstateerd dat ik vaker last had van jeuk wanneer ik meer brood nuttigde. Maar ja, dat had ook aan de kaas kunnen liggen hè? Dat verbaasde me overigens wel: dat kaas en ander soort melkproducten geen probleem bleken te zijn. Geen echte reden dus voor mij om alleen geitenproducten te gebruiken, wat een aardige meevaller was aangezien deze mij de laatste tijd behoorlijk tegen begonnen te staan.
Wat wel hoopgevend was, en M* hogelijk verbaasde, was dat er geen verdere reacties te vinden waren. Haar ervaring is dat bij een glutenallergie vaak bepaalde schimmels de kans zagen zich te ontwikkelen, maar daar kon ze geen spoor van vinden. Geen schimmels of andere vervelende beestjes en mijn darmen waren in prima conditie! Iets waar ik overigens van overtuigd ben dat ik dit te danken heb aan de resonantietherapie. Al met al valt er dus een hoop op te lossen door glutenvrij te eten, of in ieder geval deze zoveel mogelijk te vermijden. Voorlopig zal dit een kleine aanpassing in mijn etenspatroon vergen, maar het hoeft geen blijvende obstructie te vormen aangezien dit goed te behandelen blijkt te zijn.
Daarna kwamen de vitamientjes en medicijnen aan de beurt en M* gaf toe “dat het er bij elkaar wel heel erg veel waren”. Ik had dat die ochtend zelf ook al bedacht, toen ik de hele collectie over mijn twee fietstassen verdeelde. Ik moest daarbij denken aan de opmerking van dr. Eric Pearl, die in zijn boek iets schreef in de trant van “sommige mensen hoeven maar een ‘sign’ op te hangen, want het zijn net wandelende apotheken”. Ik voelde me op dat moment inderdaad net een fietsende apotheek. Zoals ik al verwachtte waren inderdaad lang niet alle vitaminen (meer) noodzakelijk en ook enkele van de homeopathische middelen gaven geen reactie. Wat er meteen naar voren kwam was overigens een B6 tekort. Niet zo vreemd eigenlijk want dit is iets dat terug te vinden is in een aantal voedingsmiddelen die ik de laatste tijd grotendeels van mijn menu had geschrapt: vlees, melkproducten en dergelijke.
Frappant was overigens wel dat Ruta Graveolens (wijnruit) heel goed bleek te zijn en ik net twee dagen daarvoor een droom over dit plantje had gehad, waarbij ik zo’n plantje in mijn tuin zette met de raad er dagelijks een blaadje van te eten. Ook de Kurkuma, waar ik een goed gevoel over had naar aanleiding van een droom die ik in de eerste maanden na diagnose gehad heb, bleek een uitstekende toepassing. Zie je, mijn droomwereld is zo gek nog niet!
Overigens vond M* dat ik al een heel eind was gekomen en had ze duidelijk bewondering voor de manier waarop ik mijn lichaam ondersteund en mijn kanker aangepakt had. Ze stond ook erg open voor de resonantietherapie die ik volg, zeker toen ze uit kon meten dat het frequentiewater een duidelijk positieve werking scheen te hebben. Héél positief zelfs. Enig echt minpuntje, maar één die wel strookte met mijn gevoel van de laatste tijd, was de MMS. Dit was het enige middel dat een duidelijke negatieve werking aangaf. Dat wil niet zeggen dat het innemen hiervan al die tijd negatief is geweest, maar wanneer iets zijn functie heeft vervuld kan het ook tegen je gaan werken en gezien de reactie van het ‘losweken’ van het metaal heb ik er geen enkele moeite mee dit middel te laten vervallen.
Ten slotte heb ik een korte behandeling met het apparaat gekregen en een speciaal op maat vervaardigde chip meegekregen heb die ik de komende twee tot drie weken op mijn buik geplakt moet houden. Vanwege mijn voorkeur regelmatig een ontspannen bad te nemen heb ik reservepleisters meegekregen. Al met al moet ik zeggen dat ik er erg veel aan dit consult gehad heb en kan ik het iedereen aanraden die individuele begeleiding op prijs stellen. Ik moet trouwens zeggen dat ik de werking van het apparaat vrijwel meteen voelde, terwijl ik altijd loop te roepen "ik ben een knurft, ik voel nooit iets!" Ik ben bij thuiskomst overigens ook mijn bed ingedoken aangezien ik niet gewoon moe, maar uitgeput was. Ik heb hierbij wel een HS-bandje opgezet maar daar weinig van 'meegekregen'. Ik was helemaal out!
De meting is zijn geld en de moeite voor mij in ieder geval dubbel en dwars waard. Ik kan nu gerichter aan het innemen, wat betekent dat ik niet langer onnodig geld uitgeef aan vitaminen en/of medicijnen die ik eigenlijk niet nodig heb en dat ik er ook een beter gevoel aan over houd. Hoewel ook deze meting aangeeft dat ik bepaalde dingen redelijk goed aanvoel, schrapt het toch alle twijfels die van tijd tot tijd hun vervelende kopje opsteken (we blijven uiteindelijk mensen hè?).
Overigens moet ik er wel bij vertellen dat het gaat om een momentopname maar aangezien deze therapie (nog) door het ziekenfonds vergoed wordt, hoeft dat nu eens een keer niet het grootste probleem te vormen.
Meer informatie over het apparaat: www.bioresonantie.nl
