Ik ben momenteel een paar daagjes in Den Helder en hoewel ik al gisteravond op tijd naar bed wilde, werd het wat later door het onderwerp bij Oprah die avond. Dit ging over Jenny McCarthy, een vrouw die ik al eerder gezien had en waar ik ontzettend veel bewondering voor heb vanwege de manier waarop zij de strijd aanging om haar zoontje van autisme te genezen. Iets wat haar gelukt is ook, en sindsdien reist ze door het land om andere moeders te inspireren en ze heeft ter ondersteuning daar van een boek geschreven met de titel “Mother Warriors”.
In een eerdere aflevering hoorde ik haar al vertellen hoe ze bij het laten inenten van haar kind al twijfels had, deze voor de inenting ter sprake bracht, maar zich liet overtuigen doordat de doktoren haar bezwaren wegwuifden. En dan dat schuldgevoel he, waar ze zo lekker op inspelen als je je kind de goed(bedoeld)e zorg ontzegt. Met als gevolg dat haar kind een autisme ontwikkelde. Uiteraard heeft ze daar in haar boek ook aandacht aan besteed en hoewel dit in deze aflevering niet centraal stond werd het wel even ter sprake gebracht. Ook werd er een reactie voorgelezen die kwam van de reguliere kant, die onverbloemd schreef dat ze het er niet mee eens waren dat J* voor de vaccinaties waarschuwden en dat ze gewoon met hun autistische kind naar de dokter moeten gaan. Je weet wel, die reguliere club die nog steeds niet in staat is kinderen met autisme te genezen. J* en duizenden, door haar geïnspireerde moeders, hebben dat inmiddels wel voor elkaar gekregen! Zij heeft eveneens opgemerkt dat er vanuit de reguliere kant niet eens de minste interesse is in het onderzoeken naar de methode waarop deze duizenden kinderen zijn genezen. Triest gewoon.
Overigens merkte J* hierbij op dat ze absoluut niet tegen vaccinaties is, maar wel tegen de schadelijk stoffen die er in gestopt worden. Vanuit ‘verstandig’ oogpunt lijkt het inderdaad logisch kinderen en kwetsbare ouderen te beschermen tegen bepaalde ziekten en het immuunsysteem op deze wijze te activeren, maar daar wordt dan niet bij verteld dat er, naast die werkzame bestanddelen er ook stoffen als anti-vries en kwik in verwerkt kunnen zijn. Overigens vond ik het een hele goede opmerking van J* dat het niet onverstandig zou zijn de kinderen eerst op allergieën te testen, om te zien of ze wel tegen bepaalde bestanddelen in die prikken kunnen. Heel eenvoudig stelde ze dat bij andere handelstakken een product wordt aangepast als het niet werkt "Bepaalde vaccinaties werken niet naar behoren, pas ze aan” was haar boodschap.
Het doet me deugd dat er steeds meer televisieprogramma’s gemaakt worden waar dit soort dingen bespreekbaar in gemaakt worden, maar er is nog steeds een grote club mensen die niet (willen) weten dat bij verkoop van bepaalde producten (en bij het promoten van een medicijn wordt echt het verkoop- en winstaspect voorop gesteld) de handelsbelangen nog steeds voor de gezondheidsbelangen gaan. Ondanks het feit dat Radar uitgebreid aandacht besteedde aan de manier waarop er voor bepaalde medicijnen bij artsen en ziekenhuizen gelobbyd wordt, zijn er nog steeds mensen die denken dat iedere arts slechts het belang van de patiënt voorop stelt. Ondanks het feit dat bijscholing van de artsen bekostigd wordt door de farmaceutische fabrieken, denken er nog steeds mensen dat ze het beste af zijn in de handen van doktoren die geen geneeskunde, maar medicijnen gestudeerd hebben.
Schrijnend vind ik het dat op deze manier grof misbruik gemaakt wordt van het vertrouwen van het gros van de mensheid, maar nog schrijnender vind ik het dat degenen die inmiddels wakker geworden zijn en sommigen vanuit levensovertuiging (sommigen vanuit wanhoop) anders willen genezen, dit zelf moeten bekostigen. Ja hoor, ik ben weer terug op mijn stokpaardje!
Ik ben namelijk afgelopen dinsdag op de hoorzitting geweest, waar weer eens duidelijk gebleken is hoe goed de belangen van de reguliere geneeskunde en de farmaceutische industrie afgeschermd worden. Regels zijn regels, en vanuit de regelgeving is er geen ruimte om tegemoet te komen aan iemand die zichzelf niet ziek wil laten maken doordat het (reguliere) middel erger is dan de kwaal. En de regeltjes worden nou eenmaal opgesteld door de overheid, die zich op hun beurt weer laten adviseren door…ja, u raadt het al… de reguliere medicijnmannen. En zo is het farmaceutische cirkeltje weer rond…En maar gewoon blijven beweren dat we in een democratisch land leven!
Overigens moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik wel het gevoel heb gehad dat er op de hoorzitting met respect naar mij geluisterd is. Ik heb echter niet veel hoop op een positieve uitslag, gezien het feit dat de regels waterdicht zijn en men zich hier graag achter verschuilt. Er komt namelijk nóg iets bij kijken; men is bang dat door het toekennen van ondersteuning in mijn situatie er een precedent geschept zal worden. De grote angst is dat er dan meer mensen zullen volgen die ondersteuning aan gaan vragen voor alternatieve geneeswijze en dat “zal de gemeente veel geld gaan kosten!?” "Hoezo?" zou je zeggen. Als dit veel geld zou gaan kosten, dan zou dat er op wijzen dat er meer mensen zijn die graag alternatief willen genezen. Meer mensen die nu hun eigen genezing dienen te bekostigen. Meer mensen die buiten de boot vallen en geen echte keuzevrijheid hebben waar het hun eigen lichaam aan gaat! En wat zegt dat dan? Toch niet dat de huidige regelgevind tekort schiet hè? Want daar is immers goed over nagedacht. Waarom is het dan zo dat wij jaarlijks meer gaan betalen aan ziektekosten en er tevens jaarlijks minder voor terug krijgen? Hoe efficiënt is de huidige geneesknudde als deze leidt tot steeds meer zieken, stijgende ziektekosten en steeds meer mensen die voor alternatief kiezen, ondanks het feit dat ze hier zelf voor moeten dokken?
Een belangrijk Zwitsers onderzoek heeft in 2005 al uitgewezen dat homeopathische en/of antroposofische geneeskunde efficiënter, goedkoper en werkzamer is, maar het resultaat wordt angstvallig uit de publiciteit gehouden. De WHO (wereld gezondheidsorganisatie) dringt na zorgvuldig onderzoek aan op wereldwijde integratie van alternatieve geneeskunde en de anti-kwakkies zijn in alle staten omdat ze vrezen dat dit grote schade aan zal brengen aan hun portemonnee. Hoe zat het ook al weer met de eed van Hippocrates? Die discussie wilde het onafhankelijk orgaan van de hoorzitting overigens niet eens aan, evenals de (on)rechtvaardigheid waarop de regels op overheidsniveau samengesteld worden. Dan komen we terecht in de politiek en daarvoor zaten we daar niet. Waarvoor eigenlijk wel, vraag ik me af?
Ik heb meerdere bewijzen naar voren gebracht waarbij ik aangaf dat het advies van de GGD arts berustte op leugens en misleidingen, maar zelfs wanneer daar rekening mee gehouden zou worden, zou de beslissing niet anders uitvallen omdat de regeltjes gewoon aangeven dat alternatief niet vergoed dient te worden. Dan zou je je bijna af gaan vragen waarom er advies is gevraagd aan de GGD arts. Tja, dat vroeg de meneer van de gemeent zich ook af, want door deze aanvraag heeft mijn case manager wel een “heel onorthodoxe weg bewandeld”. Hoewel ik destijds dankbaar was voor de extra moeite die hij zich getroostte, is mij één ding duidelijk geworden: ik word niet alleen met een kluitje het riet in gestuurd, nee, ik heb ook nog eens een tijdrovende doodlopende weg bewandeld, waarvan alle partijen vooraf wisten dat deze nergens toe zou leiden….
Tja, zo gaat het in Nederland; geef de onbewuste mens brood en spelen, stuur de ontwakende mens een doodlopend pad op in de hoop dat ze voortijdig afhaken. En de bewuste mens? Die weet dat het sop de kool niet waard is.
Na afloop hebben we (H* en ik) nog even staan praten met de vertegenwoordiger van de gemeente. Best een sympathieke man en vanuit zijn standpunt iemand die gewoon zijn werk doet. En ik moet toegeven dat hij dat goed doet, want uit het gesprek bleek dat hij mijn web-log goed gelezen heeft. Ik weet niet of hij dat na de hoorzitting nog steeds doet, maar ik wil verder geen uitgebreid verslag doen van de dingen die we besproken hebben, want ik vind dat niet correct ten opzichte van het feit dat hij ons welwillend te woord stond terwijl hij wist dat hij daarbij het risico nam zijn woorden op internet terug te vinden. Zoals ik ook al tegen hem zei “hij is de vijand niet”, waarop hij aangaf dat “er geen sprake is van een vijand”. Daar heeft hij absoluut gelijk in, hoewel Frits van Dam van de antikwakzalversvereniging openlijk de oorlog verklaard heeft aan opzichte van de alternatieve geneesheren (zoals dokter Moolenburgh in een brief aan zijn collega’s schreef) is er in feite geen sprake van vijanden.
Ik geloof zelfs niet dat hier sprake is van enige onrechtvaardigheid, want zolang die miljoenen mensen die liever alternatief genezen en de duizenden alternatieve genezers hun mond niet open doen, krijgt het volk gewoon wat het verdient. Eerlijkheidshalve heb ik ook lang gedacht dat het “mijn zaak niet was”en/of “het mijn tijd wel zou duren”. Ik moest ook eerst ziek worden voordat ik er achter kwam hoe verwrongen het systeem in elkaar zit. Waar wij mee geconfronteerd worden is gewoon het symptoom van een ziek collectief bewustzijn en dat zal pas veranderen als er iets aan de oorzaak gedaan wordt!
Tot die tijd moeten we er maar het beste van hopen. Het kan namelijk twee kanten op: óf er komt een kentering en de overheid gaat luisteren naar de wens van het volk dat ze claimen te vertegenwoordigen, óf we gaan zo nog een poosje door en het systeem valt vanzelf uit elkaar omdat het geen draagkracht meer heeft…de eerste muren vertonen al de scheuren en (zoals H* en ik schertsend op de terugweg benoemden) heeft het ook geen zin om een bank te gaan overvallen, want die zijn inmiddels ook al geplunderd….
Eigenlijk is het wel grappig, wanneer je bedenkt dat ik me druk maak over het feit dat ik mijn therapieën niet langer kan betalen, terwijl de economie afstevent op een economische crisis. Dat we ons druk maken over de kwaliteit van het voedsel, terwijl we ons eerder af zouden moeten vragen of er straks überhaupt nog wel voedsel verkrijgbaar is. Hoe ironisch is het om je druk te maken over je gezondheid en de vraag of je er volgend jaar nog wel zult zijn, terwijl de wereld afstormt op een crisis op wereldniveau waarbij je je beter af kunt vragen of je er dan nog wel wilt zijn?
Nee, dan maar beter genieten van de dag van nu, want nu is het leven goed; ik voel me uitstekend en ik heb lekker mijn dagen doorgebracht met mijn familie en toen ik gisteranavond even boven was om te zien wat de twee meiden aan het uitspoken waren (en ze even paardje heb laten rijden op mijn rug) heb ik een hartelijke groepsknuffel gehad van mijn beide kleindochters. Zeg nou eerlijk….wat meer kan een oma zich wensen???!!!...
