Ik was er nog steeds niet aan toe gekomen mijn epistel van 13 november te plaatsen, dus bij deze...met terugwerkende kracht. Grappig vind ik het om te zien hoezeer het weer aansluit bij de ervaring die ik sinds het schrijven van dat stukje heb opgedaan. Ik ben zondag aanwezig geweest op het symposium van bruggenbouwen.info en ter voorbereiding daarop heb ik een power-point presentatie gemaakt op het lied ‘de steen’ van Bram Vermeulen, die ik ook op mijn site wil zetten, steeninderivier.nl, die eindelijk ook het daglicht heeft gezien. Ik heb dus niet stil gezeten, hoewel het op de web-log wel stil geweest is. Maar ja, het was toch al een race tegen de klok en aangezien ik toch wel een beetje zuinig met mijn energie om dien te springen heb ik me na afloop van deze drukke periode een paar luie dagen gegund. Uiteindelijk hangt er verder niets van af, of ik al dan niet op internet schrijf, ook al heb ik inmiddels een aantal vaste fans.
Maandag is dus een hele luie dag geweest; laat op en ik heb zo ongeveer de hele dag op de bank doorgebracht. Uiteraard na eerst mijn nieuwe sapmachine te gebruiken. Het klinkt heel aardig hè: machine. Laat ik je niet verder op het verkeerde been zetten: niet elektrisch maar aangedreven door mijn persoontje. Een handsapper dus, of liever gezegd ontsapper, of misschien is sapmolen een betere benaming. Ach, laten we maar niet muggeziften...
Ik wilde al heel lang een ontsapper aanschaffen, maar bleef steeds aanhikken tegen het (voor mij veel te) hoge bedrag van 550 euro, want ik heb me laten wijsmaken dat je dan de juiste machine voor je hebt, die niet alleen groenten en fruit van sap ontdoet maar daarbij de belangrijke enzymen in leven laat. Afgelopen zondag raakte ik in gesprek met iemand die vreselijk enthousiast was over het nuttigen van sappen en zij vertelde me dat ze daar een handmachientje voor gebruikte. Ze was onlangs bij een lezing van David Wolfe geweest en daar nogal enthousiast over. Ik heb de lieve man vandaag op internet opgezocht en ik moet zeggen dat ik kan begrijpen dat ze hierdoor zo bevlogen was.
Onlangs had ik al in een blad iets gelezen over een maandje Raw Food (het artikel waarin iemand vroeg of ‘haar haar was overleden’) en hoewel ik er niet veel heil in zie alleen maar rauw voedsel te nuttigen, moet ik zeggen dat het wel mijn intentie aanwakkerde om me toch maar op zelfgemaakte sappen toe te gaan leggen. Nou, ik werd (met enige vertraging, maar ja je moet de Kosmos wel de tijd geven) op mijn wenken bediend, want A* bleek naast een aantal nuttige tips, mij ook aan zo’n machientje te kunnen helpen, waarbij de prijs dit maal geen hinderpaal hoefde te zijn. Met mijn nieuwe aanwinst ging ik enthousiast naar huis, om wat spinazie, bleekselderij en appel tot een drankje om te toveren, wat wonderwel nog smakelijk was ook. Wel eens spinazie gedronken? Echt de moeite waard! Overigens is het hoge gehalte van ijzer in spinazie een mythe die door de reclamejongens en Popeye in stand gehouden wordt, maar wat wel van wezenlijk belang is, is het hoge gehalte chlorofyl dat zich in groene bladgroenten bevindt.
Vanavond heb ik nog even een speurtocht gehouden op internet naar recepten en kwam op een filmpje waar Jason Vale een demonstratie gaf met een blender van ons plaatselijke merk. Wel een stuk makkelijker hoor, om er gewoon een hele peer, appel of wortel in te kunnen gooien, maar zoals H* al zegt: dan mis je wel de Zen. Bovendien viel het mij op dat hij de bladeren verwijderde, en het is juist in de bladeren dat de o zo belangrijke chlorofyl voorkomt.
Dinsdag had mijn drankje een iets gewaagder samenstelling: boerenkool uit eigen tuin en (gestimuleerd door de verhalen van A* besloot ik een en deel puur natuur in te doen) wat blad van de Oost-Indische kers, bieslook, peterselie, een topje Sali, wat rozemarijn en ten slotte een handje voor vogelmuur, dat weelderig in één van de plantenbakken stond te prijken. Dit mengsel verder aangevuld met broccoli, een appel en wat citroensap dus op die manier had ik mijn portie vitaminen voor de dag wel binnen. Het mooie is dat, van de pulp die er (vrij droog) overblijft, aangemengd met kikkererwtenmeel nog aardige groentesnackjes zijn te bakken. Misschien minder gezond, maar wel lekker.
Ik moet zeggen dat ik wel enige mate hoofdpijn heb gekregen, van het soort dat ik ook altijd heb als ik aan het ontgiften ben, dus dat was een extra reden om me ‘gedeist’ te houden. s Avonds heb ik nog wat uitgeprobeerd met twee sinaasappels, een appel, een handje goji-bessen en twee wortels, wat overigens ook eveneens een goede combinatie bleek te zijn en ik zit al weer te broeden op wat nieuwe ideetjes. Op deze manier is mijn voornemen om weer eens een weekje sapkuur te doen een regelrechte uitdaging. Daar doe ik graag die extra moeite voor.
Klik hier om te zien hoe mijn 'manual juicer' er uitziet...
En hier vond ik iets dergelijks, gemotoriseerd en veel voordeliger dan 550 euries; met lekkere recepten.
