Toen ik vanochtend wakker werd, keek ik op de klok en was het precies 11:11. Nou ja, wakker werd..ik was al een tijd in tussenland, waarbij ik naar mijn dromen keek en allerlei gedachten door mijn hoofd laat gaan (introspectie plegen noemen ze dat met een duur woord). Ik zou dus eigenlijk moeten spreken over het moment waarop ik mijn ogen open deed. En daarna ben ik nog even blijven soezelen, waarbij ik hele verhandelingen in mijn hoofd had over het item dat mij tot die datum zeker bezig zal houden; 11-11 is namelijk ook de dag van de hoorzitting. Dan kan, nee, dan mág ik mijn stem laten horen, alhoewel ik me afvraag of ik eigenlijk niet liever met mijn kleinkinderen St. Maarten had willen vieren. Telkens als ik er aan denk, hoor ik het toepasselijke liedje in mijn hoofd “11 november is de dag, dahat mijn lichtje, dahat mijn lichtje, 11 november is de dag dahat mijn lihichtje schijhijnen mag”, fonetisch gesproken. Maar ja, een mens doet wat ie doen kan en hoewel ik me geen enkele illusies maak, zal ik toch ver-schijnen, daar kunnen jullie gif op innemen….
Deze laatste opmerking, was er één die veel hilariteit opwekte tijdens de Codex Alimentarius dag, die er om draaide in hoeverre de bevolking door de verregaande handelsbelangdienende regelgeving, beetje bij beetje (nou ja, laat ik de koe maar gewoon bij de horens pakken) verder vergiftigd worden. En dat dit in beginsel een ‘Westers onderonsje’ was, nou daar konden we volgens de spreker “gif op innemen” – en dan nog te bedenken dat de spreker geen ‘anti Codex’ figuur was, maar een ambtenaar is die de verregaande bescherming van handelsbelangen (en de boetes die daar een consequentie van zijn) volstrekt normaal vindt. Maar ik dwaal af… Hoewel ik helemaal geen complot-theorie-denker ben (en ik sommige van die ideeën zelfs wel erg ver vind gaan), is mij afgelopen zondag wel mooi voorgeschoteld hoe het ‘draaiboek’ in elkaar steekt, en vooropgezet of niet, we volgen met zijn allen gewoon deze, door belanghebbenden opgezette (onzichtbare) lijn. Ik heb een verslag gemaakt van de Codex Alimentariusdag, dus ik ga niet alles hier opnieuw benoemen, maar omdat ik het toch niet kan laten, even sterk vereenvoudigd:
Vanaf het moment dat men is begonnen met het geknoei met ons eten; vanaf het moment dat er bestrijdingmiddelen zijn toegevoegd, en daarna weer allerlei toevoegingen om het in kwaliteit verminderde voedsel op te kalefateren, is er een behoefte gecreëerd aan een regelgeving om toch vooral dit geknoei binnen de perken te houden. We moeten toch om de gezondheid van de bevolking denken, nietwaar? Inmiddels waren er miljoenen geïnvesteerd in bestrijdingsmiddel(fabriek)en dus, het meest voor de hand liggende (stoppen daarmee). Er volgde dus maatregel op maatregel, waarbij de inmiddels ziek geworden mensen ‘geholpen’ worden met medicatie die (geloof het of niet) gemaakt worden door dezelfde fabrikanten. Maar nu niet met zijn allen denken dat er opzet achter zit hoor…
Dat er problemen zijn met onze voeding en het voedingspatroon, daar is iedereen het wel zo’n beetje over eens. Daar wordt ook voldoende aandacht aan besteedt, wat de illusie wekt dat de voorlichters het goed met ons voorhebben. Toch? Maar waarom krijgt dan bijvoorbeeld 100% biologisch appelsap pas het keurmerk ‘bewuste keuze’ als er concessies gedaan worden en er extra vezels toegevoegd worden? Waarom krijgt een voedingsmiddel, dat boel staat van de geraffineerde suiker (of erger nog, één van zijn kankerverwekkende vervangers} wel zo’n keurmerk opgeplakt? Waarom wordt er niet gewerkt aan een regelgeving tegen overbodig suikergebruik? Waarom wordt daar niet een deel van het onderzoeksgeld aan besteed? Simpel. Dit hoeft niet onderzocht te worden, want men weet dit al. Maar door goed je best te doen en de mensen te ‘helpen’ middels keurmerken (waar overigens voornamelijk de grote fabrikanten zich bij ingekocht hebben) geven we de illusie dat we betrokken zijn en worden de gemoederen gesust….toch? Maar nu niet met zijn allen denken dat er opzet achter zit hoor…
Net zoals we ons voedsel ‘beschermd’ hebben, door het gebruik van insecticiden (want dat was toch de motivatie voor dit gebruik?), nemen we onze zorgplicht niet licht en worden ook de mensen beschermd tegen ziektekiemen e.d. Naast de insecticiden die ze binnen krijgen, spuiten we ook direct gif in, alleen noemen we dat vaccinaties. Overigens ook allemaal in de handen van dezelfde fabrikanten, maar dit terzijde. Over de aanwezigheid van stoffen als kwik, antivries, dierlijke bacteriën e.d. hoef ik niet verder in te gaan, want wie het wil weten kan zelf een kijkje nemen bij kritischprikken.nl of het internet afspeuren, er is inmiddels genoeg over geschreven. Ene dokter Beale schijnt in 1949 al gezegd te hebben “voor er vaccinaties waren heb ik nooit kanker gezien”. Dat geldt overigens ook voor veel van de ‘moderne’ ziektes waar ‘onze’ kinderen momenteel aan leiden. Maar laten we gewoon blij zijn met de behaalde resultaten: kinkhoest bestaat niet meer, sinds we daar tegen inenten. En als een kind na inenting tóch kinkhoest krijgt? Nou, dan noemen we het gewoon pseudo-kroep. (Niet mijn woorden hoor, maar van een welbekend medisch onderzoeksjournaliste). En laten we vooral niet inzitten over de aanwezigheid van polysorbaat 80 in o.a. Gardasil. Je weet wel, dat stofje waar muizen steriel van worden. Want er is inmiddels 30 miljoen geïnvesteerd in een fabriek, die onlangs door één van onze ministers is geopend, en waarvoor één van onze andere ministers zodanig lobbyt dat we dit binnenkort gratis aan onze dochters gaan verstrekken. Want de gevolgen doen zich hopelijk op termijn pas voor, en aangezien het dan inmiddels een staatsaangelegenheid is, blijft de fabrikant netjes buiten schot. Maar nu niet met zijn allen denken dat er opzet achter zit hoor…
Misschien vraagt de oplettende lezer zich af waarom ik overgegaan ben op ‘we’. Grootheidswaanzin? Belanghebbende? Nou, dat laatste in ieder geval, want als ik er geen belang bij zou hebben zou dit onderwerp mij niet zodanig bezig houden. Zalig zijn de onwetenden van geest. Blik op oneindig, verstand op nul en gewoon de regeltjes volgen die voor ons opgesteld zijn. Niet (willen) weten geeft ons een zalige dosis gemoedsrust. Niet willen geloven ook, want degene die tot hier gekomen is met lezen, en die niet werkelijk wil zien wat er allemaal speelt, die zal mij gewoon afdoen als …..tja, als wat, ik heb fora gezien waar men uitermate creatief is in het benoemen, dus ik laat de eer graag aan hen over.
En waarom zal ik me druk maken om een vaccinatie die mij niet (meer) geldt? Waarom vind ik het zo schrijnend dat reclamecampagnes onder het motto “moeders bescherm uw dochter” zo goed aanslaan, omdat er vakkundig wordt ingespeeld op onze angsten en schuldgevoelens? Wat zou het als een groot deel van de bevolking onvruchtbaar wordt? Dat is meteen een mooie oplossing van het probleem van overbevolking en dan hoef je ook de vraag niet meer te stellen of het mensenras dat zo ver afgedwaald is van zijn eigen kern nog wel enig recht op bestaan heeft. Waarom houdt mij dit zo bezig? Waarom vind ik het zo belangrijk dat de mensen inzien dat onze huidige “wetenschappelijke” geneeskunde, gebaseerd is op farmaceutische belangen, aangesticht en in stand gehouden wordt door enkele rijke machthebbers? Maar nu niet met zijn allen denken dat er opzet achter zit hoor…
Bij mij is het ‘kwaad’ al geschied. Ik heb K*. Ik wilde het ook niet geloven als mijn moeder vroeger zei dat “suiker slecht was”. Sterker nog, het was voor mij eerder reden om er een extra schep bovenop te doen. En toen ik zelf besloot geen suiker meer te nuttigen, omdat het beter was voor de lijn, was ik inmiddels zo verslaafd aan de zoete smaak dat ik potten Candarel verslonden heb. Je weet wel, een suikervervangend middel wat….. Nou moet ik ter eigener verdediging aanvoeren dat we toen geen beschikking hadden over internet, de vaccinaties reeds lang hun werk gedaan hadden en ik al lang geleerd had niet naar mijn innerlijke stem te luisteren. Ik slikte trouw jaren lang de hormoonpil, tot het moment dat mijn weerstand zo groot werd dat ik naar een andere oplossing uitkeek. Ik smeerde trouw jaren lang hormoonzalf op mijn eczeem, omdat niemand op het idee gekomen is te kijken of ik misschien allergisch voor gluten was. Blijkbaar had ik K* nodig om tot bezinning te komen. Bewust te worden van andere keuzes die gemaakt (hadden) kunnen worden. Want voor dat ik K* kreeg, had ik me hier ook helemaal nooit mee bezig gehouden. Waarom zou ik? Zalig zijn immers de onwetenden van geest…. Maar nu niet met zijn allen denken dat er opzet achter zit hoor… Waarom zou je? Zalig zijn immers de onwetenden van geest….
11 november mag ik mijn stem laten horen. Dan mag ik bij wijze van spreken PSV supporters overtuigen dat Ajax landskampioen zou moet worden, Islamieten overtuigen dat het katholieke geloof het enige ware geloof is, volksvertegenwoordigers overtuigen dat deze burger recht op keuzevrijheid heeft. Het zal er wel op neer komen dat ik mezelf mag overtuigen dat bovenstaand verhaal op waarheid berust en ik alleen geholpen wordt wanneer ik gewoon die onzichtbare lijn volg. Twee pagina's in mijn dagboek verder, besef ik dat het allemaal zonde is van mijn tijd en dat ik dat beter aan introspectie en mijn eigen zielenheil had kunnen besteden. Afijn, beter ten halve gekeerd, dan ten volle gedwaald nietwaar? Ik wens de lezer verder een prettige dag en zal eerlijkheidshalve bekennen dat dit schrijven voor mij eveneens een vorm van healing is. Want wie schrijft, die blijft. Toch?
