Nou, na het epistel van woensdagnacht meteen maar op de weblog gezet te hebben, ben ik heerlijk in slaap gevallen. De volgende ochtend had ik er al een reactie op in de vorm van een email: waar ik meteen een vreemd gevoel bij had. Desondanks, en ondanks het feit dat ik me hondsberoerd velde heb ik deze meteen maar kort beantwoord. En wat verbaasde mij (niet dus); vanochtend een mailtje van dezelfde persoon, waaruit bleek dat er nog steeds niets mis is met mijn (voor)gevoelens. Deze persoon was er helemaal niet op uit om meer informatie te verzamelen m.b.t. een familielid, nee hier was duidelijk sprake van een heel andere agenda...
Voor het geval er mensen zijn die graag willen weten waar die wetenschappelijke bewijzen van GNM uit bestaan: de Nederlandstalige site waar ik naar verwezen heb bevat een uitgebreide uitleg (die ik dus NIET ga herhalen) en bij 'verificaties' zijn een groot aantal documenten ondergebracht. Ik wil hierbij vooral de aandacht vestigen op het onderste document van prof. Niemitz, die het 'wetenschappelijke bewijs' van de reguliere geneeskunde toch wel in een heel ander daglicht zet. Het feit dat IK stante pede geen wetenschappelijk bewijs tevoorschijn kan toveren wil niet zeggen dat die er niet zijn. Misschien is het ook wel leuk het verhaal "therapie voor intelligente mensen door te lezen"..
Ik weet dat ik er van beschuldigd word op internet regelmatig tegen schenen aan te trappen, maar dit schijnt alleen het geval te zijn bij mensen die er niet tegen kunnen dat ik me niet wil laten overtuigen van HUN (on)gelijk. Ik ga er van uit dat mijn lezers intelligente mensen zijn die, ondanks (of misschien wel dankzij) het verregaande betuttelende klimaat in Nederland, enigszins geleerd hebben voor zichzelf te denken en die de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven op zich durven te nemen. Iemand die dat niet kan of durft, zal überhaupt niet over een therapie nadenken die een grote inzet, respect en een open mind van en naar jezelf en de omgeving vergt.
Ik wil hier ten overvloede nogmaals benadrukken dat hetgene wat ik schrijf, MIJN WAARHEID IS, VAN DAT MOMENT, ZOALS DIE PAST IN MIJN BELEVINGSWERELD. Het is mijn bedoeling mensen aan het denken te zetten, niet om ze te overtuigen…en enige suggesties dat ik de informatie op mijn weblog toch maar aan moet passen om anderen toch maar niet 'op het verkeerde been te zetten', kunnen wat mij betreft beter achterwege gelaten worden...het idee alleen al...
Verder ben ik de laatste dagen aardig 'beroerd' geweest en heb ik mijn afspraak voor zowel bioresonantie, als de eerste vergadering m.b.t. het nieuw te vormen Platform, af moeten zeggen. Het grootste deel van de dagen heb ik lekker op bed doorgebracht, gewapend met een hele dikke en boeiende roman. Iets boven het niveau van de ‘damesromannetjes’, maar net wat ik nodig had om mijn verstand op nul te zetten. Tussendoor heb ik veel geslapen en een lekker warm bad genomen. Na één dag was mijn keelpijn al een stuk minder en mijn verkoudheid ook, dus binnen een paar dagen dacht ik wel weer ‘boven Jan’ te zijn.
Tussendoor verdiep ik me af en toe in het boek van dokter Hamer (ook - na registratie - te downloaden vanaf de site) en ik moet zeggen dat ik steeds beter snap hoe gezegend ik ben met mijn eigen-wijsheid en het feit dat ik de chemische behandelingen steeds heb afgeslagen. Ook krijg ik steeds meer vertrouwen in mijn eigen lichaam en als er nog ergens een stukje twijfel was over de weg die ik ingeslagen had, dan is die nu als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik ben al die tijd bezig geweest mijn zelfgenezend vermogen te stimuleren, maar in tegendeel tot wat men mij vanuit het medisch denken heeft doen geloven, is daar niets mis mee. In tegendeel; gezien het feit dat ook het grootste deel van de alternatieve geneeswijzen de dingen vanuit dezelfde medische wijze benadert (maar dan gelukkig met minder schadelijke preparaten) heb ik mijn genezingsproces misschien alleen maar tegengehouden....
Ik was al gestopt met een aantal van de middeltjes, en nu besef ik dat het werkelijke te zot is om preparaten te slikken om mijn immuunsysteem tegen andere vormen van kanker te ‘trainen’, terwijl er volgens de GNM geheel geen metastasen bestaan; slechts andere vormen van (nieuwe gevallen van) kanker, als gevolg van nieuwe conflictsituaties zoals ze veroorzaakt worden door de angst die aan de heersende kijk op kanker gekoppeld wordt.
Ik voel dus geen enkele twijfel meer over het kappen met de homeopathie en besef dat ik hier een (gelukkig onschadelijke) zijweg mee was ingeslagen. Eigen schuld, dikke bult. Ik had er meteen al een gevoel bij van ‘dit heb ik niet nodig’, maar door het artikel van de homeopathische visie op kanker, waar ik mezelf zo mee kon identificeren, ben ik toch een poos die kant op gewandeld. Ik heb er veel van geleerd. Ten eerste dat ik beter naar mijn gevoel had moeten luisteren, en ten tweede dat er aan de alternatieve kant net zulke starre medici werken als aan de reguliere kant. Alleen hun visie geldt en verder staan ze nergens voor open. Zelfs niet voor de emotionele strijd waar je je als patiënt in bevindt. Ik zie nog het schouderophalen voor me, begeleidt door de woorden “je zult er toch mee moeten leren omgaan”, waarna weer een dosis medicijnen werd voorgeschreven en de rekening uitgeschreven.
Dit, terwijl er in hetzelfde gebouw ook zoiets als Simontontherapie gegeven wordt. De reden waarom ik mede gekozen heb om me bij dit centrum te vervoegen, besefte ik achteraf, maar van enige geestelijke begeleiding was er (in mijn geval) geen sprake. En dat maakt het voor mij makkelijker deze therapie de rug toe te keren. “Had ie maar beter zijn best moeten doen”.
Nee, in mijn geval kan ik alleen maar zeggen dat mijn eigen (reguliere) huisarts mij tot nu toe nog het meest met respect en menselijkheid benaderde. En vanuit zijn discipline in ieder geval zijn best deed naar een voor mij aanvaardbare oplossing te zoeken. En dat maakt hem in mijn ogen een goede huisarts…
Gisternacht heb ik dus ongeveer geen oog dicht gedaan (gelukkig had ik de nacht daarvoor wél goed geslapen). Ik had het idee dat het wel wat beter met me ging en verkeerde in dubio of we al dan niet naar Amersfoort zouden rijden voor de eerste bijeenkomst m.b.t. het manifest. Ik heb het laatste stukje van mijn hele dikke roman gelezen, maar aangezien ik nog steeds geen slaap had, heb ik een volgend boek gepakt….en dat had ik nou net niet moeten doen.....
Dit boek ging over één van de onderwerpen waar ik altijd wel graag over lees (hekserij – maar dat zal niemand verwonderen), alleen dit keer werd ik er meer door geraakt dan gewoonlijk. Ik kan er op het moment zo vreselijk boos over worden dat er sinds de gruwelijke behandeling van kruidenvrouwen in de Middeleeuwen eigenlijk heel weinig veranderd is. Er is nog steeds sprake van machtsmisbruik en manipulatie, alleen wordt het spel tegenwoordig wat subtieler gespeeld. We belanden niet langer meer op de brandstapel, maar worden nog steeds opgeofferd aan de belangen van ….ach, we weten het onderhand wel; het heeft geen zin dit nogmaals uit te diepen...toch?
Dit boek (hersenblik) was dus heel wat minder stimulerend dan het boek van Paulo Coelho en telkens wanneer ik in slaap dreigde te vallen legde ik het snel opzij, om daarna telkens weer klaar en klaar wakker te worden en toch maar weer verder te lezen. Ach, het boek is uit en ik heb mijn ‘schade’ vandaag weer ingehaald door de vergadering af te bellen (ik voelde me daar veel te beroerd voor) en vanaf de bank heerlijk weer mijn verstand op nul te zetten en vier afleveringen van desperate housewives achter elkaar te bekijken….en die therapie (niet wetenschappelijk bewezen) kan ik iedereen aanraden...
Afijn, vanochtend werd ik aardig opgeknapt wakker, ben ik onder de douche gestapt, heb ik mezelf weer genezen verklaard en kan ik weer over tot de orde van de dag....
